top of page

Heart Beat

Bijgewerkt op: 11 feb

De drum speelt een steeds grotere rol in de behandelingen die ik geef. Dan valt de hartslag van Moeder Aarde samen met de hartslag in jouw wezen. Er onstaat een thuiskomen in jezelf en weten dat je je altijd mag laten dragen door de Grote Oermoeder, zoals we de aarde ook wel noemen.


Het ritme is oeroud. Het herinnert jouw lichaam aan iets wat het al kent. De eerste klank die je ooit hoorde was een hartslag. In de veilige bedding van de baarmoeder. De drum raakt dat geheugen aan. Je hoeft er niets voor te doen. Je lichaam herkent het en begint als vanzelf te resoneren. Wanneer de klanken zich herhalen ontstaat er ruimte. Je adem verdiept. Je schouders zakken. Je kaak verzacht. Het ritme nodigt je uit om met je aandacht naar beneden te reizen. Uit je hoofd, via je hart, naar je buik en verder naar je bekken. Daar waar zoveel wijsheid opgeslagen ligt. Daar waar leven ontstaat, waar creatiekracht woont, waar herinneringen huizen die ouder zijn dan woorden.


Gedragen door het oeroude ritme

In mijn sessies en ceremonies speelt de Aarde een duidelijke rol. Je mag wegzakken in de schoot

van de Oermoeder en alles wat je niet meer dient toevertrouwen aan haar wijsheid. Ze ontvangt het met liefde en zet het om in nieuwe voeding voor jou om te groeien en te bloeien. Het is goed zoals het is. Je hoeft niets, je mag zakken in je bekken en daar voelen dat jij ertoe doet. Het ritme werkt als een zachte gids. Elke slag opent een laag. Spanning die zich heeft vastgezet rond je heiligbeen, je onderrug of je onderbuik krijgt toestemming om te smelten. Het bekken wordt zwaarder, warmer, meer aanwezig. Veel vrouwen ervaren dat hun adem spontaan naar de onderbuik stroomt. Het zenuwstelsel vindt rust in de herhaling. In het voorspelbare, dragende ritme. Ons systeem verlangt naar veiligheid. De constante, pulserende klank van de drum geeft precies dat. Het activeert het deel van het zenuwstelsel dat verbonden is met herstel, vertering, creatie en verbinding. Je lichaam voelt dat het gedragen wordt. Vanuit die veiligheid kan je dieper voelen. Tranen kunnen komen. Gelach kan opborrelen. Beelden kunnen verschijnen. Of er is simpelweg stilte.


De drum nodigt je uit om je af te stemmen op jezelf. Op jouw tempo. Jouw innerlijke seizoenen. Jouw waarheid. In het ritme vind je jouw eigen hartslag terug. Soms krachtig en duidelijk. Soms zacht en fluisterend. Altijd afgestemd op jou.


Hier land ik

Ik zie vaak dat vrouwen na een sessie anders opstaan. Meer gegrond. Hun blik helderder. Hun bekken aanwezig. Alsof ze zichzelf weer hebben opgehaald uit de ruis van alledag.

Drummen is voor mij een ceremonieel anker. Een poort. Een herinnering dat jij deel bent van een groter veld van leven. Dat jouw hartslag nooit losstaat van het ritme van de Aarde.

En telkens weer voel ik het zelf ook. Wanneer ik de drum vastpak en het eerste ritme inzet, land ik. Mijn voeten op de grond. Mijn adem in mijn buik. Mijn hart geopend. Mijn handen die het ritme vinden.

Recente blogposts

Alles weergeven

Opmerkingen


bottom of page